Стылістычныя асаблівасці чужога маўлення ў публіцыстычных тэкстах (канец XIX – пачатак XX ст.)

Abstract

У артыкуле на матэрыяле публіцыстычных тэкстаў к. XIX – п. XX ст. усебакова аналізуюцца стылістычныя асаблівасці чужога маўлення. Падрабязна апісваюцца розныя спосабы перадачы чужой мовы: тэматычнае маўленне, ускосная мова (злучнікавая і бяззлучнікавая), простая мова, якая выкарыстоўваецца аўтарамі не толькі як сродак характарыстыкі персанажаў але I для падмацавання думак, аргументаў якія прыводзяцца ў публіцыстычным тэксце. Аўтар таксама размяркоўвае дзеясловы, якія ўводзяць ускосную мову, па семантычных групах. Даследаванне фактычнага матэрыялу дазваляе зрабіць слушны вывад аб тым, што прычыны выкарыстання выказванняў іншых асоб у публіцыстычных тэкстах к. XIX – п. XX ст. вынікаюць з самой прыроды стылю, імкнення, з аднаго боку, да ўсебаковага паказу падзей, шматаспектнасці,