Справаздачы обер-пракурора Свяцейшага Сінода як крыніца па гісторыі міжканфесійных адносін на тэрыторыі беларускіх губерняў у пачатку ХХ ст.

Abstract

У артыкуле на прыкладзе справаздач обер-пракурора Свяцейшага Сінода за 1903–1904 гг. і 1905–1907 гг. разглядаецца эвалюцыя афіцыйнага дыскурсу ў дачыненні да міжканфесійных адносін у беларускіх губернях. Паказана, што справаздача 1903–1904 гг. мела пераважна статыстычны характар і канстатавала колькасны рост праваслаўя, у той час як справаздача 1905–1907 гг. зафіксавала масавыя пераходы ў каталіцтва пасля Указа ад 17 красавіка 1905 г., дэталёва апісвала дзейнасць каталіцкіх брацтваў і польскіх школ. Зроблена выснова, што супастаўленне гэтых дзвюх справаздач дае каштоўны матэрыял для рэканструкцыі як афіцыйнай пазіцыі царквы, так і рэальных практык міжканфесійнага ўзаемадзеяння на тэрыторыі Беларусі ў пачатку ХХ ст.